Ανάσα….

…..δύσκολο να φανταστεί κανεις
Τη πιο ερωτική διαδρομή,
Τη διαδρομή μιας ανάσα.
Και εσύ που ζήτησες μοναχα
Την εκπνοη μου να εισπνευσεις
Φυσικά και ηξερες
Και αν κάποιοι δεν ξερουν
Στην ανάσα κατοικούν οι ψυχες
Έκτοτε
Εντός σου διαμενω

Ελένα Καραγιαννιδου

Μία απάντηση στο “Ανάσα….”

  1. Mπορώ να γίνω ευτυχισμένος με τα πιο απλά πράγματα
    και με τα πιο μικρά..
    Και με τα καθημερινότερα των καθημερινών.
    Μου φτάνει που οι εβδομάδες έχουν Κυριακές.
    Μου φτάνει που τα χρόνια φυλάνε Χριστούγεννα για το τέλος τους.

    Που οι χειμώνες έχουν πέτρινα, χιονισμένα σπίτια.
    Που ξέρω ν’ ανακαλύπτω τα κρυμμένα πετροράδικα στις κρυψώνες τους.
    Μου φτάνει που μ’ αγαπάνε τέσσερις άνθρωποι.
    Πολύ…
    Μου φτάνει που αγαπάω τέσσερις ανθρώπους.
    Πολύ…
    Που ξοδεύω τις ανάσες μου μόνο γι’ αυτούς.
    Που δεν φοβάμαι να θυμάμαι.
    Που δε με νοιάζει να με θυμούνται.
    Που μπορώ και κλαίω ακόμα.
    Και που τραγουδάω… μερικές φορές…
    Που υπάρχουν μουσικές που με συναρπάζουν.
    Και ευωδιές που με γοητεύουν…
    Οδυσσέας Ελύτης

    «… Που ξοδεύω τις ανάσες μου μόνο γι αυτούς…»… Η αίσθηση της συντροφικοτητας, η έννοια της λέξης «μαζί»…. Σε μια πρόταση!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Σχεδίασε έναν Ιστότοπο όπως αυτός με το WordPress.com
Ξεκινήστε