Σου μίλησα ποτε για κείνη τη νύχτα
που ως το πρωί κουβέντιαζα για σένα; (Είχε ἑνα κὀκκινο, αργοπορημένο φεγγάρι και λυπόµουν που δεν τὸ βλεπες) […]
Ἐξι χρὀνια καρτέραγα για σένα και δε μίλησα
κι όταν μού΄λεγες βουβά
«ἐλα, πάρε µε»
δεν μπορούσα πια..
Τίτος Πατρίκιος, Μεγάλο γράμμα, «Λυσιμελἠς πὀθος»
openmindmadness 
Σχολιάστε