openmindmadness

Η βροχή κρύωνε έξω, στο δρόμο. Χτυπούσε το τζάμι και φώναζε,
κρυώνω.
Ἠτανε, πράγματι, χειμώνας. Το τζάμι τη λυπήθηκε, της άνοιξε, την έβαλε µες στο δωμάτιο.
Ο άνθρωπος έγινε ἑξω φρενών. Είσαι τρελός, του φώναξε, που ξανακούστηκε να μπαίνει η βροχή µες στο δωμάτιο; Είσαι τρελὀς.

Μα εἰναι βροχή δωματίου, εἰπε ἠρεμα το τζάμι, δεν ακούς τἰ ωραία που ηχεί πάνω στο πάτωμα, πάνω στο τραπέζι, πάνω στο μέτωπο σου

Είναι βροχἠ δωματίου…

Βροχή δωματίου – Αργύρης Χιόνης