Κατηγορία: Τεχνη
-
«Χριστούγεννα»
Ένας Θεός γεννιέται. Άλλοι πεθαίνουν. Η Αλήθειαούτε ήρθε ούτε υπήρξε. Το τι είναι πλάνη αλλάζει.Άλλη αιωνιότητα αυτή, άλλη συνήθεια,κι ό,τι ήταν πριν πάντα καλύτερο φαντάζει. Η επιστήμη οργώνει στα τυφλά το χώμα να ξεμπλέξει.Ονείρου παραλήρημα της πίστης τα ιδεώδη.Νέος Θεός σημαίνει απλά μια νέα λέξη.Μην ερευνάς και μην πιστεύεις. Τα πάντα είναι γριφώδη. Fernando Pessoa…
-
«Θάνατος: Το Τελικό Στάδιο Εξέλιξης»
«Οι πιο ὀμορφοι άνθρωποι που έχουµε γνωρίσει είναι αυτοί που ηττήθηκαν, που πὀνεσαν, που πἀλεψαν, που αντιμετώπισαν την απώλεια, και βρήκανε τον δρόμο τους πέρα απὀ αυτά τα σκοτάδια. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν µία εκτίµηση, µία ευαισθησία, και µία κατανόηση της ζωης, που τους γεμίζει µε συμπόνια, ευγένεια, και στοργή. Οι ὀμορφοι άνθρωποι δεν «συμβαίνουν»…
-
Η Απρόσμενη
Όμως ποια να ‘σαι εσὺπου αιφνιδιάζειςµε τόση λάμψη τόση µουσική το σκυθρωπὀ βασίλειοτης σιωπής µου;Που χείμαρρος φωτός εισβάλλεις ξάφνουσ’ αυτά τα ειρηνικά σκιόφωτα, ὀπου χρὀνια και χρόνια τώρα συντηρώ τις λιγοστές αναιμικές µου µνήµες;Μ᾽ αυτή την εκτυφλωτική ομορφιά;Μ᾽ αυτή την εκκωφαντική σου παρουσία; Τι ανακαλεί το βλέμμα σουστη µνήµη; Κι αυτό το αστραφτερὀχαµὀγελό σουσαν άξαφνη…
-
Μη με ρωτάς
Μη με ρωτάς που πήγε η ημέρα Πήγε εκεί που παν οι λέξεις που δεν είπαμε Τα φιλιά που φοβήθηκαμε να δώσουμε Τα χάδια που μείνανε στο χέρια Μη με ρωτάς που πήγε η ζωή Πήγε εκεί που δεν τόλμησαμε να αγαπήσουμε Αγγελική Σιδηρά “Μη με ρωτάς” (από τη συλλογή “Η ζωή που περισσεύει” 1992)
-
…Λουλουδι
Το λουλούδι αυτό της καταιγίδας και μ’ ακούς; της αγάπης,μια για πάντα το κόψαμε, μ’ ακούς;και δε γίνεται ν’ ανθίσει αλλιώς, μ’ ακούς;σ’ άλλη γη, σ’ άλλο αστέρι, μ’ ακούς;δεν υπάρχει το χώμα, δεν υπάρχει ο αέρας,που αγγίξαμε ο ίδιος, μ’ ακούς;και κανείς κηπουρός δεν ευτύχησε σ’ άλλους καιρούς. Από τόσο χειμώνα κι από τόσους…
-
«Οι Φωταψιες του Έρωτα»
…είν’ οι γυναίκες π’ αγαπούμε κύκνοι τα πάρκα τους ζουν μόνο μέσα στην καρδιά μας είν’ τα φτερά τους τα φτερά αγγέλων τ’ αγάλματά τους είναι το κορμί μας οι ωραίες δεντροστοιχίες είν’ αυτές οι ίδιες ορθές στην άκρια των ελαφρών ποδιών τους μας πλησιάζουν κι’ είναι σαν μας φιλούν στα μάτια κύκνοι απόσπασμα από…
-
Σιωπηλοί
Ταξιδέψαμε σιωπηλοί στα μικρά ταξίδια πρέπει να ξέρει κανείς να μένει άναυδος, εισπνέοντας τον εαυτό του, σαν να ακούει μια μελωδία που στρίβει και χάνεται από τη γωνία Χρ.Βακαλοπουλος «Σιωπηλοί»
-
Ἐρωτικὰ IV
Δὲν εἶμαι ἐγὼ ποὺ τὴ ζωή σουἦρθα σὰν ἥλιος νὰ φωτίσω:τὸ φῶς στὰ μάτια μουποὺ λάμπει δικό σου-καὶ σ᾿τὸ στέλνω πίσω! Τοῦ μαγικοῦ τοῦ κόσμουἂν ἔχω ἀνοίξει διάπλατη τὴ θήρα,τὸ μυστικὸ χρυσὸ κλειδί τηςἀπὸ τὸ χέρι σου τὸ πῆρα. Κι ἂν ἀπ᾿ τὰ βάθη ἑνὸς ληθάργουβγῆκα, σ᾿ ἐσένα τὸ χρωστάω,σ᾿ ἐσένα τοὺς χυμοὺς ποὺ νοιώθω,τὴ…
-
Παραμονές ήλιου
«Μα ο ήλιος ποτέ δε μετριέται,δεν μπορείς να τον χωρίσειςσε κομμάτια καθώς το σφυγμό σου και τα λόγια σουο ήλιος κάθε μέρα είναι ολόκληρος,κάθε μέραξαναλέει απ ́ την αρχή την ιστορία τουως να του αποκριθείςμονάχα με ένα ναι για να σε λογαριάσει ολόκληρο». Γιάννης Ρίτσος, Παραμονές ήλιου