Κατηγορία: Φωτοφρακτης
-
Ο. Ελύτης: [Δεν αντέχω τα παράθυρα χωρίς θέα]
«Είμαι ένας απλός, καθημερινός, αισιόδοξος άνθρωπος.Αλλά, δεν αντέχω τα παράθυρα χωρίς θέα.Τα παράθυρα βρίσκονται εκεί για να ταξιδεύουν τη ματιά.Για ν’ αποκαλύπτουν ορίζοντες.Για να υπόσχονται το «παραπέρα».Για να λούζουν στο αληθινό φώς τ’ άδεια δωμάτια.Για να φτιάχνουν σκιές με χρώμα πάνω στους λευκούς τοίχους…» Ο. Ελύτης: [Δεν αντέχω τα παράθυρα χωρίς θέα]
-
Μη με ρωτάς
Μη με ρωτάς που πήγε η ημέρα Πήγε εκεί που παν οι λέξεις που δεν είπαμε Τα φιλιά που φοβήθηκαμε να δώσουμε Τα χάδια που μείνανε στο χέρια Μη με ρωτάς που πήγε η ζωή Πήγε εκεί που δεν τόλμησαμε να αγαπήσουμε Αγγελική Σιδηρά “Μη με ρωτάς” (από τη συλλογή “Η ζωή που περισσεύει” 1992)
-
…Λουλουδι
Το λουλούδι αυτό της καταιγίδας και μ’ ακούς; της αγάπης,μια για πάντα το κόψαμε, μ’ ακούς;και δε γίνεται ν’ ανθίσει αλλιώς, μ’ ακούς;σ’ άλλη γη, σ’ άλλο αστέρι, μ’ ακούς;δεν υπάρχει το χώμα, δεν υπάρχει ο αέρας,που αγγίξαμε ο ίδιος, μ’ ακούς;και κανείς κηπουρός δεν ευτύχησε σ’ άλλους καιρούς. Από τόσο χειμώνα κι από τόσους…
-
Χρόνος γενικά και κοροϊδευτικα….
XVΑνάμεσα στα δάχτυλά μουκαι στη σάρκα σου,όσο σφιχτά κι αν σε κρατώ,τρυπώνει ο χρόνος.Α. Χιονης Αλλωστε…«όλα μία στιγμή,όλα η μόνη σου αστραπήγια πάντα…»Σε εναν «χρόνο» γενικό και κοροϊδευτικό ταυτόχρονα.
-
What positive events have taken place in your life over the past year?
-
Μες στη διαφάνεια του πρωινού
Μες στη διαφάνεια του πρωινού άνοιξα τα παράθυρά μουκαι σ’ είδα απ’ όλα τα σημεία χαρούμενη να κατεβαίνειςπλαγιά πλαγιά τους ουρανούς, πλαγιά πλαγιά τους λόφους,σα να ‘ρχεσαι από την αρχή κι απ’ την πηγή του κόσμου.Κουδούνια και χαμόγελα το φόρεμά σουπου το φιλούν και το γυρίζουν οι αύρες στο γαλάζιοκι είσαι παντού με μι’ αγκαλιά…
-
Μια Παυσιλυπη Σταγόνα Της Βροχής
Με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίριΜουσκέψανε τα λόγια που είχανε γεννήσει αστροφεγγιέςΌλα τα λόγια που είχανε μοναδικό τους προορισμόν Εσένα!Πριν απ’ τα μάτια μου ήσουν φωςΠριν απ’ τον Έρωτα έρωταςΚι όταν σε πήρε το φιλίΓυναίκαΚατά πού θ’ απλώσουμε τα χέρια μαςτώρα που δε μας λογαριάζει πια ο καιρόςΚατά πού θ’ αφήσουμε τα…
-
Σεπτέμβριος # 5 Μυρωδιά Βροχής
Τα παιχνίδια του φακού δεν έχουν ποτέ όρια… Όταν το μάτι του καλλιτέχνη οριοθετετησει το χρώμα και τη δυναμική του τοπίου τότε….η μυρωδιά της βροχής συμπληρώνει ιδανικά το κάδρο. Το κύμα αλαφιασμενο νοτιζει τη παραλία της Θεσνικης…. Τα σύννεφα γραπωμενα σε έναν βαρύ ουρανό…. Φέρνουν τις πρώτες σταλες στη διψασμένη γη. Η φωτογραφία αριστοτεχνικα τραβηγμένη…
-
Ανατολή….
Μου βάσταξες τις σκαλωσιές του ήλιου – ώσπου αναλήφθηκα. Είδα τον κόσμο από το ύψος του τελευταίου φωτός. Είσαι συ, που με βοήθησες ν’ ανακαλύψω λοιπόν πως ο κόσμος γυρίζει έξω απ’ τη νύχτα. Πως ο άνθρωπος είναι ένα σύστημα ήλιου. Πως όλα τα κύτταρά μου είναι λίμνες που αναδίνουνε φως… …Όλα λένε: «Αγάπη». Κι…
openmindmadness 