Κατηγορία: Λογοτεχνία
-
….Όταν Οι Σκέψεις Γλυκά Ερχονται Και Σε Κατακλύζουν…
Όλη τη νύχτα κοιμήθηκα μαζί σου στη θάλασσα πλάι, στο νησί. Άγρια ήσουν και γλυκιά ανάμεσα στην ηδονή και στον ύπνο, ανάμεσα στη φωτιά και στο νερό. Ίσως πολύ αργά τα όνειρά μας ενώθηκαν στο ύψος ή στο βάθος, ψηλά σαν τα κλαδιά που τα κουνάει ο ίδιος άνεμος, κάτω σαν ρίζες κόκκινες που ακουμπάνε…
-
Μεσημέρι Αυγουστου
Πίσω απ’ τις γρίλιες είναι το μεγάλο μεσημέρι.Τα σκόρπια σπίτια κάτασπρα, κ’ ένα κόκκινοκάτω απ’ το λόφο. Λίγο πιο πάνω, ξέρουμε,είναι η μεγάλη ασβεστωμένη μάντρα. Από κεικατεβαίνει η δροσιά προς τους ευκάλυπτους, κ’ ένα άρωμααπό σάπια ροδάκινα σωριασμένα στο δρόμο.Άξαφνα τα τζιτζίκια σώπασαν. Δυο ηλιοκαμένα σώματαστ’ άσπρα σεντόνια. Βγάλε και το δαχτυλίδι σου –μου πιάνει…
-
Άλλο Ένα Καλοκαίρι
Για σκέψου να μην πρόφταινακι αυτό το καλοκαίρινα δω το φως ξανά εκτυφλωτικόνα νιώσω την αφή του ήλιου στο κορμί μουνα οσμιστώ δροσερές και χαλασμένες μυρωδιέςνα γευτώ γλυκόξινες και πιπεράτες γεύσειςν’ ακούω τα τζιτζίκια ως τα κατάβαθα της νύχταςνα καταλαβαίνω τους δικούς μου που αγαπώνα μην αδημονώ μ’ αυτούς που με στηρίζουννα σκέφτομαι κι εκείνους…
-
Σώμα του Καλοκαιριού
«Ω σώμα του καλοκαιριού, γυμνό, καμένοΦαγωμένο από το λάδι κι από το αλάτιΣώμα του βράχου και ρίγος της καρδιάςΜεγάλο ανέμισμα της κόμης λυγαριάςΆχνα βασιλικού πάνω από το σγουρό εφηβαίοΓεμάτο αστράκια και πευκοβελόνεςΣώμα βαθύ πλεούμενο της μέρας![..]» Σώμα του καλοκαιριού – Οδυσσέας Ελύτης
-
Το Καλοκαίρι… Με Ποιηματα # 2
Αποχαιρετιστήρια χρώματα των δειλινών. Καιρός να ετοιμάσειςτις τρεις βαλίτσες — τα βιβλία, τα χαρτιά, τα πουκάμισα —και μην ξεχάσεις εκείνο το ρόδινο φόρεμα που τόσο σου πήγαινεπαρ’ ότι το χειμώνα δε θα το φορέσεις. Εγώ, τις λίγες μέρες που μας μένουν ακόμη, θα ξανακοιτάξω τούς στίχους που έγραψα Ιούλιο κι Αύγουστο αν και φοβάμαι πως τίποτα δεν πρόσθεσα, μάλλονπως έχω…
-
Το Καλοκαίρι…. Με Ποιήματα # 1
Σιγά σιγά, μες στο κατακαλόκαιρο, το φως αφανίζει την Ελλάδα. Χωνεύει τα νησιά, εξουδετερώνει τις θάλασσες, αχρηστεύει τους ουρανούς. Μήτε που βλέπεις πια βουνά, μήτε δέντρα, μήτε πολιτείες, μήτε χώμα και νερό. Άφαντα όλα. Πιωμένος φως – μονάχα μια σκιά μαύρη – ο άνθρωπος. Μια σκιά που μεγαλώνει, δυσανάλογα προστατευμένη από την ίδια του τη…
-
Ένας Υπέροχος Ατελείωτος Δρόμος….
«Οι μόνοι άνθρωποι που υπάρχουν για μένα είναι οι τρελοί, αυτοί που τρελαίνονται να ζήσουν, τρελαίνονται να μιλήσουν, τρελαίνονται να σωθούν, που ποθούν τα πάντα ταυτόχρονα, αυτοί που ποτέ δε χασμουριούνται ή λένε έστω και μία κοινοτοπία, αλλά που καίγονται σαν τα μυθικά κίτρινα ρωμαϊκά κεριά, που σκάνε σαν πυροτεχνήματα ανάμεσα στα αστέρια κι από…
-
Hannah Kent «Έθιμα Ταφής»
Έθιμα ταφήςHannah KentΜετάφραση: Μαρία ΑγγελίδουΕκδόσεις: Ίκαρος420 σελ. “Είπαν ότι πρέπει να πεθάνω, είπαν ότι έκλεψα την ανάσα άλλων ανθρώπων και τώρα πρέπει αυτοί να κλέψουν τη δική μου. Φαντάζομαι λοιπόν πως είμαστε όλοι φλόγες κεριών που φέγγουν θαμπά, τρεμοσβήνουν…” Στα «Έθιμα Ταφής» η Χάννα Κεντ αφηγειται την ιστορία της κατάδικου Άγκνες Μάγκνουςντότιρ, η οποία κατηγορείται…
-
Ο πανδαματωρ «Χρόνος»
Ο χρόνος μοιραίος ίσως και μάταιος ασύλληπτος. Ο χρόνος καθαρός πολύτιμος σταθερός απείραχτος δυνατός συμπαγής ολόκληρος νοητός ατελείωτος αιώνιος αστείρευτος αέναος άθιχτος ακέραιος ακατάπαυστος διαρκής ασάλευτος αδίσταχτος αδιαίρετος ακίνητος άκρατος αδέσμευτος πυκνός αδιάφορος αδιαπέραστος ο χρόνος αδιάλλαχτος αδιάλεχτος απρόσιτος αδιήγητος αγνώριστος άγνωστος άδηλος πολύπλοκος ποικίλος ανεξήγητος βέβαιος αβέβαιος χρόνος αβίαστος απροσδόκητος αδοκίμαστος αδιέξοδος χρόνος βαθύς…
-
Αντόνιο Ταμπουκι: «Είναι αργά όλο και πιο Αργά»
«.. Και θα σου έγραφα ότι η φιγούρα σου, που φαινόταν κόντρα στον ορίζοντα, μου φάνηκε το ωραιότερο πράγμα που ο χρόνος συνέλαβε… » Αντόνιο Ταμπουκι: «Είναι αργά όλο και πιο Αργά» -Δεκαεπτά άνδρες γράφουν δεκαεπτά γράμματα σε πρώην ερωμένες, συζύγους, ή γυναίκες που είναι απλά δημιούργημα της φαντασίας και των αναμνήσεων τους. Κανείς τους δεν…
openmindmadness 