Κατηγορία: Λογοτεχνία
-
Στο φως…
«… Πάρε όποιο δρόμο, όποια κορφή, ρώτα όποιο δένδρο θέλεις.Μ’ ακούς; Οι δρόμοι όλης της γης βγαίνουνε στην καρδιά μου.Μην ξεχαστείς κοιτάζοντας το φως. Τ’ ακούς; Να `ρθείς!» Ν. Βρεττακος» Μαζεύω Τα Πεσμένα Σταχυα» 2. Arvo Part – Spiegel Im Spiegel
-
Σεπτέμβριος # 6
Αυτό που πολλοί άνθρωποι λένε έρωτα, δεν είναι άλλο απ’ το διαλέγω μια γυναίκα και τη νυμφεύομαι.Τη διαλέγουν, σ’ το ορκίζομαι, τους έχω δει. Λες και μπορείς να διαλέξεις τον έρωτα, λες και ο έρωτας δεν είναι το αστροπελέκι που σε σκίζει στα δύο και σ’ αφήνει κεραυνόπληκτο στη μέση της αυλής. Θα μου πεις…
-
Σεπτέμβριος # 4
Να σ’ αγναντεύω, θάλασσα, να μη χορταίνω,απ’ το βουνό ψηλάστρωτήν και καταγάλανη και μέσα να πλουταίνωαπ’ τα μαλάματά* σου τα πολλά. Να ‘ναι χινοπωριάτικον* απομεσημερ’, όντας*μετ’ άξαφνη νεροποντήχιμάει μες απ’ τα σύννεφα θαμπωτικά* γελώνταςήλιος χωρίς μαντύ*. Να ταξιδεύουν στον αγέρα τα νησάκια, οι κάβοι,τ’ ακρόγιαλα σα μεταξένιοι αχνοίκαι με τους γλάρους συνοδιά* κάποτ’ ένα καράβιν’ ανοίγουν να το παίρνουν οι ουρανοί.…
-
Σεπτέμβριος # 3
Έχεις μια γεύση τρικυμίας στα χείλη – Μα πού γύριζες Ολημερίς τη σκληρή ρέμβη της πέτρας και της θάλασσας Αετοφόρος άνεμος γύμνωσε τους λόφους Γύμνωσε την επιθυμία ως το κόκαλο Κι οι κόρες των ματιών σου πήρανε τη σκυτάλη της Χίμαιρας Ριγώνοντας μ’ αφρό τη θύμηση! Πού είναι η γνώριμη ανηφοριά του μικρού Σεπτεμβρίου Στο…
-
Σεπτέμβριος #2
Καθὼς ἔπεφτε ἡ βροχὴκαὶ δὲν ἦταν ἕνα πράσινο φύλλογιὰ νὰ μὲ μάθει πῶς χαμογελοῦνεἐσὺ χτύπησες τὸ τζάμι μουκαὶ μοὔβαλες κρυφὰ καὶ σιωπηλὰστὴν ἔρημη παλάμητοὺς σπόρους τῆς ἀγάπης. Εἶναι δικός σου ὁ κῆπος μου. Πόσο κρύωνα τότε! Γ. Ριτσος «Προσφορά» Jacob Gurevitsch – Lovers In Paris Yasmin Levy – La Alegria Ennio Morricone – Malena
-
Το βλέμμα του Σεπτέμβρη
Χωρίς να σε βλέπω χωρίς να σου μιλάωχωρίς ν’ αγγίζω ούτε μια σκιά απ’ το βήμα σουχωρίς – πόσο γυμνός ακόμα θα ‘θελες να μείνω;Μη με πιστεύεις, σε τίποτα μη με πιστέψεις.Κι όταν εντάσσω τις στιγμές στα σίγουρα σχήματά μουόταν ανασκευάζω το χαμόγελό σουόταν αποκαλώ την ομορφιά φθαρτό περίβλημαμη με πιστεύεις – κι όμως σου…
-
Ανατολή….
Μου βάσταξες τις σκαλωσιές του ήλιου – ώσπου αναλήφθηκα. Είδα τον κόσμο από το ύψος του τελευταίου φωτός. Είσαι συ, που με βοήθησες ν’ ανακαλύψω λοιπόν πως ο κόσμος γυρίζει έξω απ’ τη νύχτα. Πως ο άνθρωπος είναι ένα σύστημα ήλιου. Πως όλα τα κύτταρά μου είναι λίμνες που αναδίνουνε φως… …Όλα λένε: «Αγάπη». Κι…
-
Σεπτέμβριος #1
“Τις μέρες τις γλυκιές του Σεπτεμβρίου, όταν δεν έχει ακόμη βρέξει και είναι το άκουσμα των ήχων πιο αραιό και η γεύσις των ωρών και από του θέρους πιο πυκνή, όταν στους κήπους σκάνε τα ρόδια, και πάλλονται υψιτενείς οι στήμονες των λουλουδιών, και σφύζουν στις πορφύρες των φλεγόμενοι οι ιβίσκοι, όλοι σαν υπερβέβαιοι γαμβροί…
-
Ανάσα….
…..δύσκολο να φανταστεί κανειςΤη πιο ερωτική διαδρομή,Τη διαδρομή μιας ανάσα.Και εσύ που ζήτησες μοναχαΤην εκπνοη μου να εισπνευσειςΦυσικά και ηξερεςΚαι αν κάποιοι δεν ξερουνΣτην ανάσα κατοικούν οι ψυχεςΈκτοτεΕντός σου διαμενω Ελένα Καραγιαννιδου
-
Εικόνες Του Αποκαλοκαιρου #1
Σύντομα θα αποχαιρετήσουμε κι αυτό το καλοκαίρι θα αποτινάξουμε τους τελευταίους κόκκους άμμου απ’ τα σώματα ένας θα ξεχαστεί βαθιά μες τον λαβύρινθο του αυτιού κι ίσως θαφτεί μαζί μας θα σφαλίσουμε σφιχτά σε κάποιο ποίημα ένα κομμάτι ήλιο λαμπερό θα το διαβάσουν οι τυφλοί και θα λάμψει σαν μικρός πυρσός τη νύχτα (κι είναι…
openmindmadness 