Κατηγορία: Λογοτεχνία
-
Γένεση
Εν αρχή ήν το σκότος.Ύστερα ήρθες εσύκαι φύτεψες κατάστηθα στη νύχταμιαν αχτίδα.Και εγένετο φως,ημέρα πρώτη.Ήτανε τότε που γεννήθηκεη όρασή μουκαι γνώρισα τα χέρια σουκαι χάρηκαγιατί ταιριάζανετα δάχτυλά σου στα πλευρά μου. Αργύρης Χιόνης
-
Γεώργιος Βαφοπουλος «Δύση στον Θερμαϊκό»
Τον ήλιο δες, Λυδία, πώς γέρνει ανάμεσαστων καταρτιών το δάσος, που αργοτρέμοντας,τις άπειρες κορφές σαλεύει μ΄έκστασηστο θαύμα μπρος που φλέγεται, της δύσης. Α, ποσό είναι μεθυστικό το λίκνισματων καραβιών που απλώνουνε στη θάλασατο ρίγος των μακρών σκιών, που πάλλονταισαν κόμη εξαίσια, οι αύρες που ανεμίζουν. Τον κύκλο δες, Λυδία, που αστράφτει πύρινος,στων καταρτιών μπλεγμένος το…
-
Αλμπέρτο Μοράβια «Η Γυναίκα Λεοπάρδαλη»
«Αισθάνομαι», δίστασε, «ότι θα μπορούσα να κάνω τα πάντα. Και η Αφρική είναι το μέρος όπου θα ένιωθα ελεύθερη να κάνω τα πάντα».Από υπέρμετρη σιγουριά ή ασυνείδητη αυτοπεποίθηση, ο Λορέντσο συστήνει στον Κόλι, εργολάβο και συνιδιοκτήτη της εφημερίδας όπου εργάζεται ως δημοσιογράφος, τη νέα και όμορφη γυναίκα του – τη Νόρα με τα κοντά ξανθά…
-
Φως
Τελευταίο Φως Πώς θα φύγεις μέσα στην τρελαμένη νύχτα;Ένα χέρι σφίγγει σα λεπίδα το τελευταίο φως.Πώς θ’ αντικρίσεις το χειμώναμε λίγες μέρες περσινού καλοκαιριού;Υπάρχει ένα νεκρός σ’ όλο το μάκρος των ματιώνυπάρχει ένας νεκρός αβόλευτος στα ρούχα σου.Πρωί -πρωί οι οδοκαθαριστές βουλώνουν με κουρέλιατις τρύπες που ανοίξαν τα φιλιά. ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ
-
Ευτυχία
«Να δεις τον κόσμο σε έναν κόκκο άμμουΤον ουρανό σε ένα άγριο λουλούδιΝα κρατήσεις το άπειρο στην παλάμη του χεριού σουΚαι την αιωνιότητα μέσα σε μιαν ώραΤότε κρατάς την ευτυχία στα χέρια σου.»(Γ. Μπλέικ)
-
Μια Παυσιλυπη Σταγόνα Της Βροχής
Με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίριΜουσκέψανε τα λόγια που είχανε γεννήσει αστροφεγγιέςΌλα τα λόγια που είχανε μοναδικό τους προορισμόν Εσένα!Πριν απ’ τα μάτια μου ήσουν φωςΠριν απ’ τον Έρωτα έρωταςΚι όταν σε πήρε το φιλίΓυναίκαΚατά πού θ’ απλώσουμε τα χέρια μαςτώρα που δε μας λογαριάζει πια ο καιρόςΚατά πού θ’ αφήσουμε τα…
-
Έρωτας σαν «Ηλιοτροπιο»
(απόσπασμα) Μ’ αρέσει τόσο πολύ, που δεν ξέρω πόσο τη θέλω.Όταν δε τη βλέπω, τη σκέφτομαι και δυνατός νιώθωσαν τα ψηλά δέντρα.Τρέμω όμως μόλις τη δω, δεν ξέρω από τι είναι φτιαγμένοαυτό που νιώθω όταν λείπει από κοντά μου.Το είναι μου, δύναμη που μ’ αφήνει.Η πραγματικότητα, σαν ηλιοτρόπιο με κοιτάζειμε το κεφάλι της γυρτό…..F. Pesoa
-
Jean-Luc Marion, «Το ερωτικό φαινόμενο»
«Δεν κατοικώ λοιπόν εκεί όπου είμαι,αλλά εκεί όπου βρίσκεταιαυτό το αλλού που με ενδιαφέρει.»
-
Albert Camus
«Αποψε θέλω να έρθω σε σένα γιατί η καρδιά μου είναι βαριά και όλα φαίνονται τόσο δύσκολα να τα ζω…. Απόψε αναρωτιέμαι τι κάνεις, που βρίσκεσαι και τι φαντάζεσαι;…. « Albert Camus στη Μαρία Κασαρες
-
Παντουμ (Γ. Σεφέρης)
«…. Σ’ ανθρώπους κλειστούς που μετρούν τον καημό τους δεν είναι ουρανός μηδέ αγγέλου ευφροσύνη τ’ αστέρια κρατούν έναν κόσμο δικό τους…. «» Παντουμ» Γ. Σεφέρης