Κατηγορία: Λογοτεχνία
-
Ποδηλατο
«Πώς βούλιαξε στα μυρωμένα γιασεμόκλωνα εκείνη η εποχή που νοικιάζαμε ποδήλατα και τρέχαμε λάμποντας μισή ωρίτσα…» Νίκος Καρούζος, «Περιττή νοσταλγία
-
Περιμένω
«Σε περιμένω. Μη ρωτάς γιατί.Μη ρωτάς γιατί περιμένει κείνοςΠου δέν έχει τί να περιμένειΚαι όμως περιμένει.Γιατί σαν πάψει να περιμένειΕίναι σα να παύει να βλέπειΣα να παύει να κοιτά τον ουρανόΝα παύει να ελπίζειΣα να παύει να ζεί.Αβάσταχτο είναι…Πικρό είναιΝα σιμώνεις αργά στ’ακρογιάλιΧωρίς να είσαι ναυαγόςΟύτε σωτήραςΠαρά ναυάγιο…» Μενέλαος Λουντέμης
-
Μια ανατολή
«μα ο ήλιος ποτέ δεν μετριέται, δεν μπορεις να τον χωρισεις σε κομμάτια καθως το σφυγμο σου και τα λογια σουΟ ήλιος κάθε μέρα είναι ολόκληρος κάθε μέρα ξαναλέει απο την αρχη την ιστορία του.Ως να του αποκριθείς, μονάχα με ένα ναι για να σε λογαριάσει ολοκληρο»Γ. Ρίτσος Norah Jones «Sunrise» https://youtu.be/fd02pGJx0s0?si=pAPsCvT5JOWJ8Fw_
-
Διπλή Σελήνη
Δυο μάτια ανατέλλοντας, διπλή σελήνη, φωτίζοντας τη ζωή μου ασπρόμαυρα πίσω από τις πτυχές των πεθαμένων ημερών. Δυο μάτια που όσο απομακρύνονται τόσο και περισσότερο με ορίζουν. Τιτος Πατρίκιος
-
Οι απομειναντες
Όμως υπάρχουν ακόμαλίγοι άνθρωποιπου δεν είναι κόλασηη ζωή τους υπάρχει το μικρό πουλί ο κιτρινολαίμηςη Fraulein Ramserκαι πάντοτε του ήλιου οι απομείναντεςοι ερωτευμένοι με ήλιο ή με φεγγάρι ψάξε καλάβρες τους, Ποιητή!κατάγραψέ τους προσεχτικάγιατί όσο παν και λιγοστεύουν λιγοστεύουν Μίλτος Σαχτούρης, από τη συλλογή Χρωμοτραύματα (1980)
-
Joseph Roth
Απο τους σπουδαίους υμνητες της κοσμοπολιτικης κουλτούρας που ανθησε τις τελευταίες μέρες της Αυστρο-Ουγγαριας.
-
Passatempo
Ο ΜΕΣΟΣ ΟΡΟΣ Οι άνθρωποι αγαπούν το κανονικό, -αυτό που λέμε νορμάλ- με το πάθος της ανασφάλειας… Νιώθουν άνετα με το μέτριο ύψος, τον ίσιο δρόμο, με την αρτιμέλεια , με την γλώσσα τους, με τους δικούς τους – ότι κι αν σημαίνει αυτό… Κάθε πρωί , παίρνουν άλλη μια καινούργια μέρα και την ανοίγουν…
-
Μοναξιά
Κρέμεται απ’ τις γωνίες του κρεβατιού, Είναι στ’ απλωμένα χέρια σου, Στην παγωμένη σκιά της παλάμης σου Στον τοίχο, στα δάχτυλα των ποδιών σου Που βρίσκουν πάτο, Στις άκρες της δαντέλας στο τραπέζι Λαχούρια που γλιστρούν και στάζουν, Στα ‘αχ’ του πάνω ορόφου, Στα στόματα των παπουτσιών σου Που χάσκουν, Στα ξεφτισμένα κορδόνια, Στο σκονισμένο…
-
Μες στη διαφάνεια του πρωινού
Μες στη διαφάνεια του πρωινού άνοιξα τα παράθυρά μουκαι σ’ είδα απ’ όλα τα σημεία χαρούμενη να κατεβαίνειςπλαγιά πλαγιά τους ουρανούς, πλαγιά πλαγιά τους λόφους,σα να ‘ρχεσαι από την αρχή κι απ’ την πηγή του κόσμου.Κουδούνια και χαμόγελα το φόρεμά σουπου το φιλούν και το γυρίζουν οι αύρες στο γαλάζιοκι είσαι παντού με μι’ αγκαλιά…
-
Ονειρεύομαι Μια Μοναξιά Μαζί Σου
Ονειρεύομαι μια μοναξιά μαζί Σου όπου θα καθόμαστε και θα μιλάμε για του κόσμου την ουσία και τα μάτια μας θα βγάζουν φωτιές, όπου οι ψυχές μας θα επικοινωνούν στα κρυφά, στα φανερά, αδιαμεσολάβητα κι ηδονικά κι εξαίσια, όπου το πάθος της ζωής θα γεννά την πιο όμορφη μουσική μόνο για τ’ αυτιά μας. Ονειρεύομαι…
openmindmadness 