Κατηγορία: Λογοτεχνία
-
Άλλο ένα καλοκαίρι
Για σκέψου να μην πρόφταινακι αυτό το καλοκαίρινα δω το φως ξανά εκτυφλωτικόνα νιώσω την αφή του ήλιου στο κορμί μουνα οσμιστώ δροσερές και χαλασμένες μυρωδιέςνα γευτώ γλυκόξινες και πιπεράτες γεύσειςν’ ακούω τα τζιτζίκια ως τα κατάβαθα της νύχταςνα καταλαβαίνω τους δικούς μου που αγαπώνα μην αδημονώ μ’ αυτούς που με στηρίζουννα σκέφτομαι κι εκείνους…
-
Αρχάγγελος τον Σεπτέµβριον
Τις µέρες τις γλυκές του Σεπτεµβρίου, όταν δεν έχει ακόµηβρέξει και είναι το άκουσμα των ἠχων πιο αραιό και ηγεύσις των ωρών και απὀ του θέρους πιο πυκνή, όταν στουςκήπους σκάνε τα ρόδια, και πάλλονται υψιτενείς οι στήµονεςτων λουλουδιών, και σφύζουν στις πορφύρες των φλεγόμενοιοι ιβίσκοι, όλοι σαν υπερβέβαιοι γαμβροί που στων νυμφώνκτυπούν τις θύρες,…
-
Ο. Ελύτης: [Δεν αντέχω τα παράθυρα χωρίς θέα]
«Είμαι ένας απλός, καθημερινός, αισιόδοξος άνθρωπος.Αλλά, δεν αντέχω τα παράθυρα χωρίς θέα.Τα παράθυρα βρίσκονται εκεί για να ταξιδεύουν τη ματιά.Για ν’ αποκαλύπτουν ορίζοντες.Για να υπόσχονται το «παραπέρα».Για να λούζουν στο αληθινό φώς τ’ άδεια δωμάτια.Για να φτιάχνουν σκιές με χρώμα πάνω στους λευκούς τοίχους…» Ο. Ελύτης: [Δεν αντέχω τα παράθυρα χωρίς θέα]
-
Μη με ρωτάς
Μη με ρωτάς που πήγε η ημέρα Πήγε εκεί που παν οι λέξεις που δεν είπαμε Τα φιλιά που φοβήθηκαμε να δώσουμε Τα χάδια που μείνανε στο χέρια Μη με ρωτάς που πήγε η ζωή Πήγε εκεί που δεν τόλμησαμε να αγαπήσουμε Αγγελική Σιδηρά “Μη με ρωτάς” (από τη συλλογή “Η ζωή που περισσεύει” 1992)
-
…Λουλουδι
Το λουλούδι αυτό της καταιγίδας και μ’ ακούς; της αγάπης,μια για πάντα το κόψαμε, μ’ ακούς;και δε γίνεται ν’ ανθίσει αλλιώς, μ’ ακούς;σ’ άλλη γη, σ’ άλλο αστέρι, μ’ ακούς;δεν υπάρχει το χώμα, δεν υπάρχει ο αέρας,που αγγίξαμε ο ίδιος, μ’ ακούς;και κανείς κηπουρός δεν ευτύχησε σ’ άλλους καιρούς. Από τόσο χειμώνα κι από τόσους…
-
Μεγάλο Γράμμα
Σου μίλησα ποτε για κείνη τη νύχταπου ως το πρωί κουβέντιαζα για σένα; (Είχε ἑνα κὀκκινο, αργοπορημένο φεγγάρι και λυπόµουν που δεν τὸ βλεπες) […]Ἐξι χρὀνια καρτέραγα για σένα και δε μίλησακι όταν μού΄λεγες βουβά«ἐλα, πάρε µε»δεν μπορούσα πια.. Τίτος Πατρίκιος, Μεγάλο γράμμα, «Λυσιμελἠς πὀθος»
-
Φίλησε με
Λοιπόν σφίξε με στη αγκαλιά σου Φίλησέ με Φίλα με πολύ Αργότερα θα ‘ναι πολύ αργά Τώρα που ζούμε φίλα με Ζακ Πρεβερ (Jacques PREVERT) 1956
-
Εμπόδια
«Εκεί που πας να με βρεις ρίχνω ένα καινούργιο φράγμα.Δεν είναι που δεν θέλω να με βρειςδεν είναι που θέλω να σε διώξω.Μόνο που πια πρέπει να δούμε καθαράπόσα εμπόδια αντέχουμε να ξεπεράσουμεγια να βρεθούμε.Πρέπει να ελέγξουμε ως πού τραβάει η δύναμή μας.Κι έπειτα, μην ξεχνάς ποτέ το ενδεχόμενοτα φράγματα να μην τα φτιάχνω μόνος…
-
Το φώς
Και στα πιο σκοτεινά λαγούμιατα πιο βαθιάτα πιο λησμονημέναέρχεται κάποτεωσάν σε διάλειμμακι όταν κανείς πια τίποτε δεν περιμένειθαυματουργόπαρήγοροτο φως. Ανέστης Ευάγγελου «Το διάλειμμα»
-
Άμα Αγαπάς το Καταλαβαίνεις….
Άμα πεινάς, το ξέρεις… Φωνάζουνε τα σπλάχνα σου.. Άμα κρυώνεις, το ίδιο…Άμα αγαπάς, πώς να το καταλάβεις; Γιατί τι είναι η αγάπη;Κάποιος πήγε να πει κάτι και δεν είπε τίποτα.. Είπε πως είναι κάτι σα φωτιά.. Μα είναι;Άλλος είπε πάλι, πως είναι δροσούλα, άλλος σα δοξαριάΤι είναι, τέλος πάντων…Κι αν, πάλι, αγάπη είναι κάτι που…
openmindmadness 